W 1823 roku naukowcy po raz pierwszy wydobyli chitosan z zewnętrznej części pancerzyków skorupiaków. Substancja ta występuje w pancerzykach krabów, krewetek oraz w muszlach ślimaków, w pewnych gatunkach sera, a także w drożdżach. Chitosan to błonnik spożywczy, który poprawia pracę układu trawiennego, pomaga zabezpieczyć śluzówkę żołądka i ścianki jelit, przyśpiesza perystaltykę jelit, ułatwia wydalanie.

Chitosan pod względem właściwości porównywalny jest z ludzką fibryną (włóknikiem). Przy użyciu wewnętrznym część substancji jest wchłaniana przez krew w postaci związków niskomolekularnych, część natomiast zamienia zamienia się w masę przypominającą żel i działa jak potężny absorbent. Wchłonięta część, regulując pH, hamuje rozwój komórek rakowych, obniża intoksykację nowotworową, zapobiega przerzutom, łączy się z kwasem żółciowym (sprzyjającym wchłanianiu cholesterolu) i wydala z masą kałową ten kwas oraz nieprzetworzony cholesterol. Zawierając ładunek dodatni, preparat służy przyswajaniu wszelkich tłuszczy o ładunku ujemnym, obniża ciśnienie krwi, łącząc się z jonem chloru z soli kuchennej, wydala go i zapobiega wytwarzaniu się angiotenzyny - substancji powodującej gwałtowny skurcz naczyń. Obniża poziom cukru w moczu, usprawnia mikrocyrkulację tkanek, absorbuje i wydala sole metali ciężkich. Normalizuje ciśnienie tętnicze. "Sztuczna skóra" z chitosanem nie powoduje reakcji odrzutu, łatwo zrasta się z tkanką rodzimą, staje się pożywką dla rozrostu naturalnych komórek skóry, aktywizuje gojenie się poparzonych i zranionych powierzchni ciała bez powstawania zrostów, stymuluje wzrost kolagenowych włókien skóry, hamuje krwawienie i ma działanie przeciwbólowe.